KESER DÖNER

MEHMET ÇINARLI'DAN BİR İNCİ -2-

MEHMET ÇINARLI’DAN BİR İNCİ  -2-

“Kalenin burçlarında dalgalanan bayrağı görüp,

iyimserliğin son haddine kadar gidenler var.

Kalenin içinde söylenen türküleri işitip,

yaşamaktan ümidini kesenler bulunduğu gibi.

Gerçek ne odur, ne de bu.

Kalenin içi alındıktan sonra,

bayrağın burçlardan indirilmesi

sadece bir an meselesidir.

Ama, yalnızca

kalede söylenen türküleri dinlemek,

susanları hesaba katmamak da

yanlış”.

(Kasım 1969)

DİK DURUŞ VEYA APOLET

DİK DURUŞ VEYA APOLET

İstanbul Hükümetinin Harbiye Nazırı Ziya Paşa her zamanki yumuşaklığı ile;

- "Beyler.." dedi, 
- ".. İngilizlere kafa tutamayız. Adamların hiç şakası yok. Daha geçen gün, bir bahane icat ederek İzmit'i tekrar işgal ediverdiler."

Sarı Atlas döşeli büyük oda, nezaretin ileri gelen subayları ile doluydu. Hürriyet ve İtilaf Partisi yanlısı olan birkaç gerici subay dışında hepsi, Anadolu'ya geçmeye çoktan hazır, Ankara'nın İstanbul'da kalmalarını gerekli gördüğü namuslu askerlerdi. Kapı açıldı, kapının boşluğu içinde yaver göründü:

- 'Emrettiğiniz yüzbaşı geldi efendim.'
- 'İçeri al.'

Nazır subaylara bilgi verdi:

- 'Az önce sözünü ettiğim talihsiz olayın faili.'

Yüzbaşı bekletmeden içeri girdi, kaygılı bakışlarla kendisini izleyen subayların arasında hızla ilerleyerek nazırın masası önünde durdu, selam verdi:

- 'Yüzbaşı Faruk, İstanbul. Beni emretmişsiniz.'

Uzun boylu, kumral, yakışıklı, biraz bıçkın havalı bir subaydı. Nazır önündeki yazıya bakarak yumuşak sesle, 'Oğlum..' dedi, '.. dün akşam Beyoğlu'nda, İngiliz İnzibat Subayı Teğmen Miller'i, emre rağmen selamlamamışsın. Doğru mu?'

- 'Evet efendim, doğru.'

Nazır, dürüst subaya babacanca yol gösterdi:

- 'Herhalde görmediğin için selamlamadın, değil mi çocuğum?'
- 'Hayır efendim, gördüm.'

Nazırın canı sıkıldı:

- 'Niye selamlamadın öyleyse? Selamlamanız için emir verilmişti.'
- 'Rütbesi benden küçük olduğu için selamlamadım Paşam. Askerlik töresince, önce onun beni selamlaması gerekmez miydi?'

Ziya Paşa derin bir kederle ellerini açtı:

- 'Askerlik töresi mi kaldı a yavrum? Adamlar galibiyet haklarını kullanıyorlar. İngiliz Komutanlığı bu sabah olayı protesto etti. Mesele çıkarılacak zaman değil. Hemen şu müzevir teğmeni bul da özür dile. Olayı kapatalım.'

Başıyla çıkması için izin verdi. Ama yüzbaşı yerinden kıpırdamadı:

- 'Paşam, bir de beni dinlemenizi rica ediyorum.'

Nazır bıkkınlıkla, 'söyle bakalım' dedi.

'Balkan savaşında teğmendim. Çanakkale'de üsteğmen, Suriye cephesinde yüzbaşı oldum. Ben bu rütbeleri tek başıma savaşarak almadım. Her rütbemde binlerce şehidin ve gazinin hakkı var. Onların hakkını korumak namus borcumdur. Beni affedin, özür dileyemem.'

Harbiye Nazırı bozuldu:

- 'Anlamadın galiba. Harbiye Nazırı olarak emrediyorum.'

Yüzbaşı sükûnetle, 'Anladım efendim' dedi, apoletlerini bir hamlede söküp nazırın masasına bıraktı:

- 'Artık emrinizi dinlemek zorunda değilim!'

Selam vermeden dönüp kapıya yürüdü. Oturan subayların, İstanbul'u tutan birkaçı dışında, hepsi saygıyla ayağa fırladı. Hepsinin rütbesi yüzbaşıdan daha büyüktü.

Gözleri dolarak, yüzbaşıya selam durdular...

Bu Cumhuriyeti böyle subaylar kurdular.  Cumhuriyetin nasıl kurulduğunu hiç unutmayalim.. 

MEHMET ÇINARLI'DAN BİR İNCİ -1-

MEHMET ÇINARLI'DAN BİR İNCİ -1-

“Kendilerini sorumsuz sananların

hiçe saydıkları sorumluluklarının cezasını

günün birinde bütün bir toplum,

o toplumun içinde dostları,

kardeşleri,

çocukları

ve -büyük bir ihtimalle- onlarla birlikte

yine kendileri çeker.

Ve bu cezanın

ölümden bile ağır bir ceza olması da

ihtimalden uzak değildir” 

(Nisan 1969)

-- 

ATATÜRK OLMASAYDI - Prof.Dr.Anıl Çeçen

ATATÜRK OLMASAYDI!

Prof. Dr. Anıl Çeçen 

Dünyanın merkez coğrafyasının tam ortasında, tarihin dönüm noktasında yeni bir devleti oluştururken hiçbir devletin yapısal modelini kopya etme­den, tamamen Türkiye koşullarına uygun yeni bir siyasal model ortaya ko­nulması nedeniyle, Türkiye ile Atatürk bir anlamda özdeşleşmiştir. 

Atatürk sayesinde Türkler modern bir ulus olarak tarih sahnesine yeniden çıkabilmişler ve varlıklarını koruyarak geleceğe dönük bir yeni süreç başlatabilmişlerdir... 

Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve bu devletin kurucusu olan Türk ulusu bugün sahip olduğu bağımsızlık düzeninin ve devlet modelinin tamamını Atatürk’e borçlu bulunmaktadır. 

Dünyanın merkezindeki güçlü devletin içerden çökertilişi ve dışarıdan askeri saldırılara ve işgallere uğ­ratılarak yok edilişi çerçevesinde tam da her şeyin bittiği bir aşamada, Ata­türk gibi birleştirici ve sürükleyici bir önderin tarih sahnesine çıkışı ile, Türk ulusu yeniden şahlanarak imparatorluk sonrasında da büyükçe bir ulus devlet çatısı altında yaşamını sürdürme şansını elde edebilmiştir. 

Atatürk’ün ortaya çıkışını ve yaptıklarını kendi döneminin koşulları içinde değerlendirmek, bilimsel açıdan daha doğru bir yaklaşım olacaktır. 

Aradan yüz yıl geçtikten sonra onun yaptıklarını küçümsemek ya da bugünün ko­şulları doğrultusunda onun yaptıklarını olumsuz bir doğrultuda değerlen­dirmek, hem yanlış hem de insafsız bir yaklaşım  olacaktır. 

Özellikle bu­günün basını ve medyasına bakıldığı zaman, Atatürk eleştirisi yapanların çoğunun böylesine insafsız ve haksız bir tutum içerisinde hareket ettikleri görülmektedir. 

Bugünden düne bakarken daha yansız ve objektif bir tutum takınmak gerekirken, tümüyle karşıt bir yaklaşım içerisinde hareket etmek, Atatürk’e karşı yapılan ciddi bir haksızlığı gündeme getirmektedir. 

Atatürk ve cumhuriyet düşmanlarının ya da başka devletler hesabına çalışan bazı ajan tarihçi ya da gazetecilerin Atatürk’e karşı sürekli olarak sürdürdük­leri anti tutumlarına israrla devam ettikleri izlenmekte ve bu nedenle de bir türlü Atatürk ile ilgili olarak Türk kamuoyunda yeterince fikir birliği sağlanamamaktadır.. 

Atatürk olmasaydı, bu topraklarda işbirlikçi, mandacı bir sömürge düzeni, ya da dinci ortaçağ yapılanması veya küçük etnik toplulukların oluştur­dukları eyaletlerden oluşacak bir batı sömürgesi konumunda bölgesel fe­derasyon düzeni kurulabilirdi. 

Bu devletler kurulabilseydi, günümüzde Mustafa Kemal Atatürk’e böylesi haksız düzeyde saldırılar yapılamazdı. 

Kendi çıkarları doğrultusunda istedikleri devlet modelini kuramayan din­ciler, etnikçiler ve mandacılar günümüzde işbirliği yaparak toptan bir iş­birlikçi satılmış kadro halinde Atatürk düşmanlığına devam etmektedirler. 

Bu topraklar üzerinde proje sahibi olan tüm siyasal kesimler, işbirliği içe­risinde olduğu emperyal devletler ya da güçler merkezlerinden aldıkları desteklerle Atatürk’e ve onun eseri olan Türkiye Cumhuriyetine saldır­mağa günümüzde de devam etmektedirler. 

Böylesi haksız bir saldırı kam­panyası ile karşılaşan Türk devletinin yönetiminin şaşkınlık içinde boca­ladığı, Türk ulusunun da fazlasıyla üzülerek yeniden umutsuzluk içerisine sürüklendiği görülmektedir. 

Türk devletini ortadan kaldırmak isteyen emperyal ve Siyonist güçler ile beraber, onların yerli işbirlikçilerinin bit­mek tükenmek bilmeyen olumsuz tutumları ülkeyi bir karışıklığa ve kaos ortamına sürüklemektedir. 

Karşılarında Atatürk olduğu için projelerini gerçekleştiremeyenler, bugün küresel kapitalizm ve emperyalizmin dümen suyunda giderek yüzyıl sonra yeniden eski projelerini devreye sokmak için çabalamaktadırlar. 

Böylesi kötü niyetli bir saldırı kampanyası ile karşıla­şan Türkiye Cumhuriyeti devleti, bugünün koşullarında ciddi sarsıntılar geçirirken, Atatürk’ün devlet modeli de siyasal açılım ve saçılım edebi­yatları doğrultusunda çözülmeye doğru zorlanmaktadır... 

Atatürk olmasaydı Türkiye Cumhuriyeti diye bir devlet olmazdı ve Türkler dünyanın merkezi coğrafyasında bağımsız bir devlet çatısı altında güven­celi bir yaşam düzenine kavuşamazdı. 

Türk dünyası için model olacak çağdaş bir cumhuriyet düzeni Anadolu ve Rumeli topraklarında kurula­mazdı. 

Türk ulusu ortaçağ uykusundan uyanarak, çağdaş düzeyde bir halk yönetimine kavuşamazdı. 

Atatürk olmasaydı, batının büyük devletleri ile yarışacak derecede  güçlü bir devlet olarak Türkiye Cumhuriyeti kurula­mazdı. 

Atatürk olmasaydı Türk dünyası geleceğe dönük çağdaş bir devlet ve yaşam düzenine sahip olamazdı. 

Türkler,Misakı Milli sınırları içerisinde kendi egemenlik düzenlerini kuramazdı. 

Yeni Bizans ya da Roma impara­torluğu arayışı, Osmanlı topraklarını yeniden Hristiyanlığın hegemonyası altına sokardı ya da bölgeye yerleşebilmek için İngiliz ve Amerikan dev­letleri ile küresel sermayeyi kullanan Siyonizm, Büyük İsrail İmparatorlu­ğu'nu dünyanın merkezinde kurardı. 

İşte bütün bu devlet modellerini Os­manlı İmparatorluğu sonrasında kuramayan emperyal ve Siyonist güçler, günümüzde elbirliği ve işbirliği yaparak toptan bir koro halinde Atatürk ve Türkiye Cumhuriyeti saldırılarına devam etmektedirler. 

Atatürk olmasaydı belki Atatürk düşmanları daha mutlu olurdu ama Türk ulusunun da kara bahtı yenilmezdi. 

Atatürk var olduğu içindir ki, Türk devleti de var olmuştur. 

Atatürk olduğu içindir ki, O’nun izinden giden bir Türk ulusu ve Türk gençliği günümüzde yeni bir var olma ve yaşama savaşı vermektedir. 

  

"MUTLULUK" DA SINIFTA KALDIK

MUTLULUK KONUSUNDA
TÜRKİYE SINIFTA KALDI
(Bu haber, daha önce okumamış olanlar için)
Türkiye, Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü’nün (OECD) yayımladığı
“dünyanın en mutsuz ülkeleri” listesinde birinci sırada yer aldı.*
OECD’nin 25 Avrupa ülkesi, Kuzey Amerika ve diğer üye ülkeler arasında
yaptığı araştırmaya göre, Türklerin sadece yüzde 28′i hayatlarından memnun
olduklarını söyledi.
Araştırma sonuçlarını içeren rapora göre, Türklerin yüzde 57’si de gelecekte
hayatlarından memnun olacakları konusunda umutlu değil.
Mutsuzluk için belirlenen kriterlerde Türkiye’nin durumu, araştırmaya
katılan birçok ülkenin gerisinde. Rapora göre Türklerin mutsuzluğunun
başlıca nedenleri şöyle:
Eğitim: Yaşları 25 ile 64 arasında değişen yetişkinlerin sadece yüzde 30′u
lise diplomasına sahip.
Toplum: Türklerin sadece yüzde 79′u ihtiyaç duydukları zaman
güvenebilecekleri biri olduğuna inanıyor. Araştırmaya göre OECD ülkelerinde
bu oran ortalama yüzde 91.
Yaşam süresi: Türkiye’de ortalama yaşam süresi 73, 6 yıl. Bu süre son
yıllarda yükselse de hala birçok OECD ülkesinin gerisinde.
Barınma: Türkiye’de evlerin yüzde 17’sinde tuvalet yok.
İşsizlik: Çalışabilecek yaştaki nüfusun sadece yüzde 46’sının işi var.
Türkiye’nin başı çektiği mutsuz ülkeler listesinde ilk on ülke şöyle:
1. Türkiye
2. Meksika
3. Şili
4. Estonya
5. Portekiz
6 Macaristan
7. Slovakya
8. Yunanistan
9. Kore
10. Polonya

*Hürriyet Planet* 

MEHMET ÇINARLI'YI ANIYORUZ

         MEHMET ÇINARLI’YI ANIYORUZ

                                                                                                     İsmail KARA

           Türk Edebiyatının önemli isimlerinden ve şiirde aruzun son temsilcilerinden Mehmet Çınarlı 19.08.1999 günü Ankara’da vefat etti.

           Çınarlı Maliye Bakanlığı Tetkik Kurulu üyesi iken, 1963-1964 döneminde başladığım Maliye Okulu’nda bizim öğretmenimizdi. Uzun zaman yayınladığı HİSAR Dergisi ile de o tarihlerde tanışmıştım.

           İyi bir şair ve yazar olan hocam Çınarlı, şiirde gelmiş geçmiş şairlerden farklı bir hiciv ustasıydı. “Gerçek Hayali Aştı” adlı kitabında bulunan şiirlerin çoğu, O’nun narin, duygu yüklü kalemiyle yazılmış hicivlerdir. Birkaç örnek verecek olursak, her aydın gibi O’da insanlığın yüz karası savaşlardan, insanın insanı öldürmesinden son derece etkilenmiştir. Bu Bahar  adlı şiiri şöyledir;

Bahçemde kırmızı güller açtı;

Dökülen kanları düşünürüm.                                          

Evinde, tarlasında öldürülen

Suçsuz insanları düşünürüm.

         Batınca eline bir diken,

         Kızım ağlayarak gelirken,

         “Babacığım” bile diyemeden

         Vurulanları düşünürüm.

Korkunç cinayetler karşısında

Susan vicdanları düşünürüm.

             Çınarlı, gayet ciddi ve dürüst bir devlet adamıydı. Bazıları yapısı karşısında “mağrur” olduğunu söylerdi.  O da bunun farkındaydı.  Hemşehrisi şair ve yazar Ahmet Tufan Şentürk’e ithaf ettiği Alın Yazısı adlı şiiri aynen şöyledir;

Doğduğumuz memleket bütün taştı, çakıldı

Sert yoğrulmuş mayamız bizi dik başlı kıldı.

        Dağ zirveleri gibi yücelikler diledik

        Bataklık kuşlarının bizden gözleri yıldı.

Yalana baş sallayıp susmasını bilmedik,

Huysuz, geçimsiz diye şöhretimiz yayıldı.

         Ne görevi bırakıp çıkar sağladık, ne de

         Değerimiz bilindi, çabamız anlaşıldı.

Bir çölde yapayalnız eriyip gitmekteyiz,

Sevildik yasaklandı, sevdik günah sayıldı.

            Kendi Gönlümle adlı şiirini ise şöyle bitirir;

Kör gözlerinizin görmediği

Şeylerdedir bence asıl değer,

Ayaklarınızın girmediği

Dünyalar var ki bana yeter.

        

           Çınarlı, sahte davranışlara, ikiyüzlülüklere şiddetle karşıdır. Cenazelere bile bazı kişilerin isteksiz olmakla birlikte, başkalarına hoş görünmek için katılanları bilmektedir. Nitekim Ey İnsan Desinler adlı şiirinde;

Sizden kurtulayım diye yalnız yaşadım çok defa;

Ölünce belki yine de başıma toplanırsınız.

Cenazeme el sürmeyin, varsın o da yerde kalsın;

Kime hoş görünmek için tabuta yaklaşırsınız?

            Hocam Çınarlı’nın gençler tarafından çok beğenilen bir şiiri vardı; Gülüm … Toplantılarda bu şiir kendisinden çok istenirdi, çok okunurdu. Pek çok genç bu şiiri ezberlemişti.     

        

Saçlar ağardı, sanma ki yaşlanmışız gülüm.
Vallahi neyse sendeki, hoşlanmışız gülüm.

Yıllar ilerledikçe gönül uslanır sanıp,
Düşmüş büyük hatalara, aldanmışız gülüm.

Gel, ağzı süt kokanlara yaklaşma, zevki yok:
Onlar gibiyken aşkı oyun sanmışız gülüm.

Gül koklamak usulünü yıllarca meşk edip
Binbir çeşit dikenlere katlanmışız gülüm.

"Şairler incedir kıyamaz fazla sarmaya"
Derlerse, gör ki biz dahi insanmışız gülüm.

            Hocam Mehmet Çınarlı’yı ölüm yıl dönümünde rahmetle anıyorum.